Katatonia

[Lis]

Narkotyki, dark fantasy fajnie, ja już chyba nigdy nie będę potrafił spojrzeć na tę płytę inaczej jak "riffy na Gothic są tak zajebiste że trzeba je zagrać jeszcze raz".

[yog]

Niestety się okazuje, że nie ja pierwszy bluźnierczo stwierdziłem, że na Tonight's Decision Katatonia gra przeboje :/ Zrobiła to już Machina w 1999.



(skan zajebany ze Skanów ze starej Machiny)

[kataton88]

Pamiętam, że w Mystiku też ich jebali za cukierkową piosenkowość, a nie mieć recki pt. wiekopomne arcydzieło w MA to wtedy była trudna sprawa, no chyba że naprawdę nagrało się gówienko albo uciekło z Mystika i takie były wytyczne.

A TD jest (albo raczej chce być) oczywiście przebojowa. Ale to nie jest jej wada. Katatoniczni do pisania przebojów jeszcze nie dojrzeli, dotarli dopiero na LFDGD.

A ta recka wyżej totalnie z dupy, jak prawie wszystkie o metalu w "Machinie".

[Lis]

Pamiętam, że w Mystiku też ich jebali za cukierkową piosenkowość

Pisał to Szubrycht, i że Katatonia na TD brzmi jak Oasis

[yog]

Dzisiaj sobie troszkę posłuchałem i przy pierwszych pioseneczkach typu I am nothing, to trochę żałowałem, że nie jestem już 15 latkiem, któremu się wydaje, że się nieszczęśliwie zakochał. Śliczne są. Potem, w którymś innym, to wokal brzmi chwilami, jakby to był HIM, ale nie pamiętam niestety tytułu kawałka. Czy jak Oasis brzmią to nie powiem, bo za bardzo nie znam, zawsze mnie ten zespół brzydził.

[dj zakrystian]

Porównanie TD do Oasis, to mocna potwarz. Angole, to radosne, postbitelsowskie granie. TD to jednak smutne, depresyjne, choć wpadające w ucho numery.

[kataton88]

Pamiętam, że w Mystiku też ich jebali za cukierkową piosenkowość

Pisał to Szubrycht, i że Katatonia na TD brzmi jak Oasis

Majaczy mi się, że w Mystiku Mikuła, Szubrycht wtedy raczej w TEA pisywał, ale to mało istotne, gorzej, że, kurwa, już nie mam tych 15 lat...

Co do melodii, to i na DO są kawałki łatwo wpadające w ucho, ale poprzedniczka ma w sobie minimalizm i chłód, jest w chuj... katatoniczna, nie okłamujmy się. TD wydaje się dość naturalną kontynuacją, ale rzeczywiście przywodzi na myśl gówniarską miłość ze wszystkimi jej uroczymi blaskami, jak i nieporadnością. Jakby peelka wytrącona z tego stuporu zainteresowała się dupencjami, ale nie za bardzo wiedziała, jak to się je i w ogóle po chuj toto komu. Lubię bardzo zamykacz "Black session" (DO ma relatywnie słaby, mocno zapowiadający przyszłą drogę), którego tekst brzmi w kontekście wcześniejszych kawałków dość autoironicznie.

[yog]

Zapraszam na zrób to sam z Katatonią. Do wykonania wideł potrzebować będziemy lasu i siekierki.

[darnoksss]

Lubię bardzo wszystko do The night is new day włącznie. Nowe płyty mnie totalnie nie interesują bo za dużo w nich gotyku, którego nie cierpię z jakimis pojedyńczymi wyjątkami. Najbardziej lubię Discouraged Ones,Last Fair Deal Gone Down i The Great Cold Distance. Wracam do tych płyt raz na rok z sentymentu do czasów kiedy byłem jeszcze smutnym nastolatkiem.

[Lis]

Zapraszam na zrób to sam z Katatonią. Do wykonania wideł potrzebować będziemy lasu i siekierki.

Ciekawe co leśniczy na to.

[kataton88]

Chłopaki na zetpetach musieli wymiatać.

Lubię bardzo wszystko do The night is new day włącznie. Nowe płyty mnie totalnie nie interesują bo za dużo w nich gotyku

W sumie ciężko się do gotyku ustosunkować, bo nie wiadomo, czy chodzi o klasykę takiego grania, tragiczne teatry, cycki na pierwszym planie czy szeroko rozumianą pedalską płaczliwość. DO była okrzyknięta jako "gotyk", bo wyszła w czasach, kiedy prawie wszystko musiało być czarne albo białe, znaczy się gotyckie, i łatka przylgnęła.

Dla mnie wspomniana wyżej LFDGD jest obok TD najbardziej "skażona" takową konwencyją.

Peter śpiewał, że lubi dziewczynki, a Jonas, że nie lubi emodziewczynek w czarnych kieckach. "Passing bird" można uznać za wyznanie zmęczonej pokoncertowym molestowaniem gwiazdki, ale i za ehmmm artystyczną niezgodę na szufladkę, w której Katatonia chcąc nie chcąc utknęła.

[pp3088]

Nowa płyta Katatonii wyszła i jest, ale ja nie o tym odgrzewanym kotlecie tylko o całkiem ciekawym pomyśle odegrania ich drugiego Reha, czyli tego z 1992. Osobiście zawsze bardzo lubiłem oba ich rehearsale chociaż pierwszy to raczej mocno szedł w stronę blacku.

Drugi reh, czyli taśma którą nagrana na nowo jest do usłyszenia w linku poniżej:



Wyszło całkiem przyzwoicie, oczywiście za wokale odpowiada Anders. Są nawet blasty i growlingi! Przez 10 minut aż ciepło robi się na serduszku, oj tęskniłem za tymi dźwiękami.

Fajnie by było jakby chłopakom się trochę zachciało wrócić do grania smutnych przebojowych numerów zamiast progresywnego gotyckiego post-niczego. No ale na to raczej się nie zanosi.

[Lis]

Ten dwa numery na reh92 są zajebiste, tylko prawie nic nie słychać Czekałem na jakiś remaster. Może i być na nowo nagrane.

[darnoksss]

Kupiłem sobie ostatnio ich debiut na cd i zakochałem się w tej płycie ponownie.

[brzask]

Ja się przyznam, że mam tylko na półce Dance of December Souls i Brave Murder Day ale one w zupełności mi wystarczają jeśli mam na nich ochotę. Później, stopniowo lecą w dół ...a aktualnie to wręcz smęcą.

[Molotow 666]

Ja się przyznam, że mam tylko na półce Dance of December Souls i Brave Murder Day ale one w zupełności mi wystarczają jeśli mam na nich ochotę. Później, stopniowo lecą w dół ...a aktualnie to wręcz smęcą.

Mam podobnie... ale tylko z " Dance of December Souls"!

[CzłowiekMłot]

Na dniach zaczalem więcej słuchać tych smutnych panów i stwierdzam, że ten kto się zatrzymał na demowkach i debiucie traci kawał dobrej muzy. Może nie ma tu już szatana i malowanych mordek, a co za tym idzie groźnej metalowej pozy rodem z gimnazjum za to nie brakuje życiowych tekstów, ciekawych riffów, wszelkich dodatkow jak na przykład ładnie dograne pianino, czy miejscami lekko industrial rockowy sznyt.

Kapel z nazwy znałem wiele lat, na żywo widziałem w 2015 roku, ale na poważnie w muzę kliknąłem niedawno. No i szkoda, że tak późno. Niepotrzebnie przejmowałem się opiniami nadętych truowców. Wraz z rezygnacją z darcia japy muzyka stała się lepsza. Szacunek za to, że chłopy nie bały się eksperymentów z nowoczesnymi brzmieniami (albumy z 2003 i 2006 roku) i potrafili nawet zagrać w klimacie Tool. Zdaje się, że ich środkowe dokonania zainspirowały Riverside.
Bystre ucho doceni.

[yog]

Można sobie lubić ich plumkanie, ale do czasów, kiedy darli japę, to startu nie ma.

PS. W 2003 roku to 12-letnie gimnazjalistki chodziły w koszulkach Viva Emptiness, a nie Dance of December Souls.

[Blind]

Pod wpływem wznowienia dyskusji w wątku odpaliłem dawno niesłuchane Discouraged Ones i się wynudziłem. Poza I Break, Relention i Gone, przy których rzeczywiście zrobiło się nieco "milej". Może mam zbyt dobry humor, może nieodpowiedni miesiąc i stąd tak, a nie inaczej. Chyba mi brakuje bardziej wyrazistych linii wokalnych. W otwieraczu to ładnie idzie, ale przez większość albumu nudzi.

Kiedyś jeszcze lubiłem Brave Murder Day, The Great Cold Distance i Night is the New Day, ale trochę boję się je teraz odpalać. Niech pozostaną miłym wspomnieniem. Może innym razem.

[dj zakrystian]

Można sobie lubić ich plumkanie, ale do czasów, kiedy darli japę, to startu nie ma.

PS. W 2003 roku to 12-letnie gimnazjalistki chodziły w koszulkach Viva Emptiness, a nie Dance of December Souls.

Dzieciaki grały dla starych kucy, a jako stare dziady grają dla dzieciaków. Niezłe. Ex-pierdziawy ulubiony kapel, ale miała 24 jak dalej się jarała kałdunem piwnym Jonasza. Byłem w 2016 na koncercie, jak promowali Fall of Hearts. Dużo małoletnich gotek ze zmarszczkami i przepoconych nerdów ok 30-40.

[kataton88]

@Blind za staryś chyba na DO. A piszą ciągle, żeś małolat.

Co do tego Toola. TGCD uwielbiam, choć rzadko wracam, Toola nigdy nie przełknąłem. Myślę, że w drugą stronę też to tak działa. Jeśli Katana zdobyła nowe dzielnie, to na rewirach opeciarsko-progresywnych bardziej.

[yog]

No nie wiem, jak wyszło The Great Cold Distance, to każdy fan Toola - a znałem niejednego - był tym zachwycony o wiele bardziej ode mnie, a w gimnazjum bardzo lubiłem dwie wcześniejsze Katatonie, jako podkład do pierwszych poważnych miłości.

[dj zakrystian]

Kopaliśmy cię po głowie. Próbowaliśmy powiesić na drzewie. Musimy cię zakopać, by nikt nie znalazł - We Must Bury You.
Clean Today jest o bezsilności wobec alkoholu.
Sporo rozgoryczenia jakimikolwiek relacjami.
Wchuj dobry podkład na randkę. To już lepiej Eaten Back to Life zapodać piierdziawce.

[kataton88]

Aj, dajcie spokój, jakie randki. Przy Katatonii to po tabletach by nie bryknął.
To podkład pod jakieś wczesne miłosne dramaty. "So gather your strength and don't follow me" itp. Takie "Z nim będziesz szczęśliwsza" na metalowo. Niektóre to lubiom.

[dj zakrystian]

Jak jesteś Tedem Bundy, to We Must Bury You, fajny miłosny tekst.
A taki Had to Leave, to w skrócie: spierdalaj, zjebałaś mi życie.
Ja bym raczej coś z Depeszy wybrał na spotkanka.

[DiabelskiDom]

Ale nawet na drugiej płycie (całkiem fajnej, ale tylko fajnej) już zaczynają się rozjeżdżać. O! Pet na wokalu dla mnie jest tutaj elementem postępującego rozklekotania. Debiut to najlepsze granie, mroczne, narkotyczne, halucynogenne i psychopatyczne. Potem to już zupełnie nie to samo, a kilka późniejszych to w ogóle ziew. No niestety, nie dla mnie dzisiaj takie granie.

[yog]

Co jest na debiucie niby psychopatycznego to ja nie wie

[kataton88]

Ja bym raczej coś z Depeszy wybrał na spotkanka.

TIAMAT TIAMAT TIAMAT !!!

Ale już wyczerpałem sentymentalnie i przy żadnej nie puszczam. Ani Edlunda ani się.